“Amai, mijn oren, dat kost nogal is”

Een kort berichtje over de dure strips, nostalgisch en melancholisch als ik ben herinner ik mij nog een tijd (begin jaren ’90) waarin ik voor 500 Belgische Frank 4 tot 5 verschillende strips kon kopen. Dat is nu omgerekend, zonder rekening te houden met inflatie/devaluatie of nog een andere -atie: een goede 12.50 euro. Oftewel een goede 3 euro en een klets per strip (er van uitgaande dat ik er 4 kocht)… nu kost de gemiddelde strip al (en ik spiek even naar een exemplaar van Albert & Co dat hier op mijn rommelhoop bureau ligt) € 5.55 (aan de nieuwe groene prijs van de fnac), normaal kost deze € 6.95.

Op 20 jaar tijd een verdubbeling van de prijzen… op zich klinkt dat nog doenbaar, als ik dan spiek naar de verschijning data van deel 2 en 3, zit daar een jaar tussen (oktober 2009 en oktober 2010), 7 euro per jaar voor lachen, gieren brullen… lijkt mij een faire prijs.

Maar dit is niet bij alles van toepassing, bij reeksen waar om de 3 a 4 maanden een album van verschijnt, is die prijs ook rond de 6 euro, (we zullen 4 maanden nemen om gemakkelijk te rekenen = 3 albums per jaar), dat zou dus komen op 18 euro per jaar… wat is nu 18 euro per jaar zul je nu zeggen?

Bwoh, ten eerste is het al 18 euro per jaar en ten tweede, ik wil mij niet vasthouden aan 1 bepaalde reeks, ik wil diversiteit en verscheidenheid in mijn lectuur, ik wil zoveel mogelijk lezen, dus pak dat ik 5 reeksen wil volgen van elk 3 albums per jaar.. dan komt dat al op 90 euro per jaar, en ik wil de vertaalde toppers uit de franse stripwereld (♥ de schorpioen ♥ murena ♥) en de vertaalde toppers van de graphic novels (the dark knight returns, Sin city…) ook allemaal lezen… en deze zijn dan naar 10 euro per album en de graphic novels 15 euro! Gelukkig komt daar ook maar een keer per jaar een album van uit, dus pakweg kost mij 5 reeksen van 3 albums per jaar, hier en daar een franse strip en een paar graphic novels mij op een jaar een goede 200 euro…dat is toch wel al een behoorlijk bedrag!

“koop er dan niet zoveel” hoor ik jullie dan zeggen… maar ik wil ze wel lezen, alleen steekt de prijs mij fameus tegen… en ik geloof dat ik daar niet de enige in ben
Want ik sta Hec Leemans daar in bij, er wordt veel geproduceerd, misschien zelfs TE veel (lees ook dit geniaal betoog), maar waar ik het met Heer Leemans niet mee eens is, is dat de markt per sé overspoelt… je kan een overstroming op 2 manieren aanpakken, ofwel sluit je de bron af (iets waar hij duidelijk meer voorstander voor is) ofwel leg je een degelijk rioolnetwerk aan dat alles kan slikken. En aangezien ik de vrije keuze wil hebben tussen zoveel mogelijk, ben ik voorstander voor het rioolnetwerk… maar het moet “convenabel” blijven uiteraard. Want tot mijn grote spijt groeit het geld nog steeds niet op mijn rug, noch heb ik een ezeltje dat gouden munten kakt of beschik ik over de hoorn des overvloeds.

Dus in mijn ogen zijn de strips te duur aan het worden! En dat is natuurlijk voor een deel te wijten aan het feit dat er zoveel andere media zijn om onze aandacht over te verspreiden, waardoor de markt op zich al kleiner wordt enzovoort en zo verder…

Maar een vlaamse reeks waar er om de 3 tot 5 maanden een album van uitkomt, mondt uiteindelijk toch uit in bandwerk, een goed kunstenaar (en dat is het leeuwendeel gelukkig toch) zal altijd proberen om dit te maskeren en eigen verhaal of album een zekere touch te geven. Maar het is en blijft in principe bandwerk, geen opzichzelfstaande oneshot en moet dusdanig ook als bandwerk behandeld worden (vaak tot persoonlijk gekrenkte eer van de auteurs). De reden tot succes van Nero, jommeke of Piet Pienter & Bert Bibber in de vorige eeuw is heel simpel: die werden gedrukt op goedkoop krantenpapier, waren direct kapot na 1 keer lezen, maar ze kostten toch 5 keer niets om opnieuw te kopen dus wat maakte dat uit… maar een album volgens zeer goede druktechnieken oogt natuurlijk mooi, maar is ook duurder en gaat veel langer mee, wat een zeker prestige geeft voor de uitgever en de auteur… maar iets wat duurder is ga je voorzichtiger mee om, heeft een langere levensduur en zal je dus minder snel moeten vervangen…

Door goedkopere albums krijg je ook een veel groter verloop in je publiek, iemand zal al sneller een strip van 2 euro meenemen “om eens te proberen” dan iets van 10 euro dat hij niet kent, vergeet ook niet dat 90% van de Vlaamse reeksen nog steeds gericht is aan kinderen en dus volledig afhankelijk zijn van de nukken en buien van hun ouders… als die strips goedkoper zouden zijn moet de uitgever  ook minder rekenen op de uitstervende strip die hard die ALLES koopt.

Want zo maakt men pas echt een markt kapot voor langlopende reeksen, doordat ze te duur zijn voor een occasionele aankoop, elimineer je in 1 klap alle toekomstige die hard fans omdat ze dat eerste album nooit hebben leren kennen. Je rekent als uitgever te hard op goede mond aan mond reclame, terwijl ze 9/10 de reeks geen kans geven om te laten groeien (maar dat is een andere discussie).

Mij algemene conclusie is dus: goedkopere drukwerk, waardoor de prijs verlaagt, je bereikt een groter publiek, door het goedkopere drukwerk is de albumkwaliteit lager, waardoor deze sneller vervangen zal worden (een bord van den ikea zal sneller vervangen worden dan een porseleinen servies) en houdt een machine op lange termijn draaiende in plaats van bij elk album te moeten hopen “zou het nog verkopen?”

alle afbeeldingen zijn gewoon van het internet gepikt en dienen ter opfleuring van deze meninguiteenzetting, er is geen rekening gehouden met inbreuk op auteursrechten en als u vindt dat u op eenders welke manier mogelijk in uw gat gebeten bent is dat zeker niet mijn bedoeling en voornamelijk uw eigen probleem.